unashamed to say

Πρώτη φορά θα ψηφίσω, γιατί σε όλες τις άλλες εκλογές έλειπα. Δεν ξέρω καν αν χρειάζεται κάτι που λέγεται εκλογικο βιβλιάριο :S. ??? Χρειάζεται? Χρειάζεται και ταυτότητα φαντάζομαι. Το διαβατήριο κάνει? Την ταυτότητα δεν ξέρω που την έχω. Και τί κάνω, βάζω σταυρούς δίπλα από ονόματα? Από δεξιά ή αριστερά? Και πόσους σταυρούς? Και αν θέλω να ψηφίσω 2 άτομα από διαφορετικό συνδοιασμό γίνεται? Καλά, μάλλον όχι. Μήπως να μην ψηφίσω? Ούτε αυτό γίνεται, αγωνιστήκαμε για αυτό κτλ κτλ. Η μάλλον δεν θα πάρει κανένας στα σοβαρά την αποχή. Από την άλλη, μια ψήφος δεν θα κάνει την διαφορά. Αλλά για να κυνηγούν μερικοί και την μια ψήφο τόσο πολύ, μάλλον κάνει την διαφορά. Αχ, πολύ γέλιο. Να διάβαζαν το post αυτοί που μου έκαναν πρόταση να κατεβώ στις εκλογές. (Γιατί, αν δεν κάνω λάθος, χρειάζονται τουλάχιστον 8 γυναίκες , όχι τίποτα άλλο). Αρνήθηκα ευγενικά. Που χρόνος και όρεξη να τρέχω σε κομμωτήρια. Άσε που επειδή συνήθως δεν ανακατεύομαι με τα πολιτικά, όταν καμιά φορά ανοίξω το στόμα μου βγαίνουν όλα μαζεμένα και η μαμά μου νομίζει ότι ακόμα και αν μιλάω στον πληθυντικό, το ότι έθιξα -και δίκαια- τον τάδε κύριο, είναι αγένεια και ντρέπεται η καημένη. Αντί να ντραπούν οι άλλοι, ντρέπεται αυτή. Μακριά από όλα αυτά. Θα πάω να ψηφίσω. Αλλά δεν ξέρω, το φακελάκι το σαλιώνω και μετά το σφραγίζω ή απλά το κλείνω από την μέσα μεριά? Είμαι μια στάλα ξανθιά. Η αδερφή μου επειδή με αγαπάει απλώς με φωνάζει mr.bean. Αφού θα πάω να ψηφίσω, να μην πάει χαμένη η ψήφος από βλακεία. Ήρθαν και διάφοροι στη δουλειά μας και άφησαν έτοιμα φακελάκια. Μαγικά φακελάκια, το ένα υποσχόταν ότι θα γίνουμε μόνιμοι, το άλλο ότι η Κοζάνη θα γίνει το κέντρο των Βαλκανίων. Τύφλα να έχουν εκείνα τα κινέζικα μπισκότα με τις προφητείες μέσα. Έμεινα άφωνη με συναδέλφους που καθόταν και συμφωνούσαν με κάθε παραλογισμό που ξεστόμιζε ο κάθε υποψήφιος, ενώ εγώ είχα γουρλώσει τα μάτια από την ντροπή για το τι βλακείες λέγανε. Τί λάθος, πάλι εγώ ντράπηκα για λογαριασμό άλλων. Το ξέρω ότι αναβάλλω μια απόφαση για να φτάσει η κρίσιμη στιγμή και να αποφασίσω κάτω από πίεση. Τις καλύτερες αποφάσεις έτσι τις πήρα γιατί μόνο τότε το μυαλό καταλαβαίνει ότι πολλά σκέφτηκε, ας πετάξει τα άχρηστα, τι έμεινε? (Οδηγός για ημίξανθες). Οπότε όταν περάσω όλες τις δυσκολίες, εύρεση εκλογικού κέντρου, έλεγχος ταυτότητας/διαβατηρίου, εφοδιασμός με φακελάκια και δελτία, και φτάσω πίσω από κάποιο παραβάν (έτσι το φαντάζομαι τουλάχιστον), τότε θα αποφασίσω. Υποπτεύομαι ότι θα ρίξω λευκό. Γιατί αρνούμαι να ψηφίσω και τον λιγότερο παράλογο, γιατί απλώς δεν είναι αρκετά καλός. Αλλά πάλι κάτι γίνεται εκεί και με τα λευκά. Τα μετρούν στον πρώτο? Είναι αλήθεια και αυτός ο παραλογισμός? Άκυρο τότε. Θα ρίξω άκυρο. Οπότε απλά θα επιβεβαιωθώ σαν χαζή. Μήπως να πάω να βάλω φωτιά το εκλογικό κέντρο? Θα με κάνουν θεά οι αναρχικοί. Αλλά δεν λέει, μάλωσα με όλες τις παρατάξεις, έχω μαλώσει και με αυτούς. Τώρα, πωπω, πρέπει κάπου να συμβιβαστώ, έτσι είναι η δημοκρατία, απαιτεί συνεργασία και συλλογικότητα. Μήπως να υποστηρίξω κάποιον προεκλογικά, όσο μένει χρόνος, μετά άλλον να ψηφίσω, μετά άλλον να πω ότι ψήφισα και μετά να φωνάζω εναντίον αυτού που βγήκε? Μπέρδεμα.

Photo by Gianni D

a cruel world - don t grow up

Οι καλύτερες άμυνες είναι οι παιδικές άμυνες. Το πολυπόθητο ελιξήριο της νεότητας είναι η ίδια μας η παιδικότητα που κρατήσαμε μέσα μας. Τα παραμύθια και τα παιχνίδια μας ήταν το μεγαλύτερο έργο μας. Έτσι φάνταζαν, άρα έτσι ήταν. Έτσι ήταν και ο κόσμος μας, προσαρμοσμένος στη απέραντη φαντασία μας, και όχι αντίθετα. Και είμαστε τυχεροί αν αποκαλούμε τα παιδικά μας χρόνια τα καλύτερα. Και αν στη μνήμη μας υπάρχει αυτό το μέρος για να τρέξουμε για λίγο να θυμηθούμε. Αρκεί να μην βρεθούμε αντιμέτωποι με τρομερές εκπλήξεις. Τέρατα που μας κυνήγησαν και μας κυνηγούσαν και τα ξόρκια που κάναμε δεν τα έχουν διώξει ακόμα.

a cruel world - darkness

'there is a sound on the other side of this wall
burning singing on the other side of this glass
footsteps concealed
silence is preserving the voice'
underworld - juanita/kiteless

a cruel world - remembering

Λένε ότι όταν κανείς, ειδικά ένα παιδί, περνά κάποια ιδιαίτερα τραυματική εμπειρία, τότε το σβήνει από τη μνήμη του. Αυτοάμυνα. Δεν σβήνει όμως τελείως. Το μυαλό έχει εκληκτικούς μηχανισμούς data recovery και φτάνει ένα μικρό ερέθισμα για να επανέλθουν όλα στην επιφάνεια. Μπερδεμένα ίσως και χωρίς άμεση συνείδηση της τραυματικής εμπειρίας αλλά δεν έχουν διαγραφεί.

Θυμάμαι μικρή που έπαιζα ξένοιαστη και στις πιο μακρινές γειτονιές, μέχρι αργά το βράδυ. Που έμπαινα στο σπίτι κάθε συγχωριανού που ήθελε να μου δώσει καραμέλες, να μου δείξει το ένα και το άλλο. Και ποτέ δεν θυμάμαι να ένιωσα κάποια απειλή. Δεν ήταν πιο αθώα τα πράγματα τότε. Σε στιγμές παραλογισμού, σκέφτομαι αν μου συνέβη ποτέ κάτι τρομακτικό, ίσως το έχω σβήσει από τη μνήμη μου.

Ίσως το ότι αποφεύγω τρομακτικές σκέψεις είναι η αυτοάμυνα μέσα μου. Ίσως κάποια ερωτική αποστροφή που ένιωθα νωρίς στη ζωή μου, δεν ήταν απλώς η συνηθισμένη παιδική αηδία για το σεξ. Ίσως τρομακτικά όνειρα που έχω δει, είναι αυτό που έχει κρυφτεί πολύ καλά κάπου μέσα μου. Ίσως πάλι, όχι. Και η αλήθεια είναι ότι μάλλον δεν θέλω να ξέρω. Και ευτυχώς τα πράγματα έχουν πάει αρκετά καλά για να μπορώ να πω ότι ίσως δεν χρειάζεται να ξέρω.

Νοιώθω μια τεράστια αηδία για παιδεραστές. Όχι τεράστια, τερατώδης θα έλεγα. Δεν μπορώ να το εξηγήσω ούτε ηθικά. Απλά ξέρω πολύ καλά ότι αν κάποια στιγμή οι παραπάνω παραλογισμοί μου δικαιωθούν και ανακληθεί κάποια προσωπική εμπειρία θαμμένη στη μνήμη, τότε αν θυμηθώ και πρόσωπο, θα πάω να τον βρω και κυριολεκτικά να τον σκοτώσω. Κυριολεκτικά. Μόνο απέραντη οργή μπορώ να νιώσω σε περίπτωση που αντιληφθώ κάτι τέτοιο. Και τον ίδιο τρόμο και παραπάνω θα νοιώθω αν κάνω παιδιά.

Όμως, συμφωνώ απόλυτα με την απόφαση του δικαστηρίου της Χάγης για την αναγνώριση του PNVD.

Γιατί ειλικρινά δεν νομίζω ότι θα τους ψηφίσει κανένας. Μπορεί κάποιοι λίγοι. Θα τρομάξω αν τους ψηφίσει πολύς κόσμος. Η δημοσιότητα όμως που πήρε το θέμα είναι εν μέρει υποκρισία. Και μάλιστα πουριτανική. Και είναι ενοχλητική δημοσιότητα γιατί δεν την αξίζουν. Και αυτό είναι που ίσως με ενοχλεί και με ανησυχεί. Το PNVD θα έπρεπε να εκλείψει από μόνο του, έξω στις εκλογές, στην κοινωνία, όχι γιατί το απαγόρεψε κάποιο δικαστήριο. Οι Ολλανδοί απλώς αποδέχτηκαν ότι είναι ένα πρόβλημα πιο σκοτεινό. Και δεν νομίζω ότι τους λείπει η πρακτικότητα και ευαισθησία ώστε να μην αποδεχτούν απλώς κάποια αόριστη, σκοτεινή φύση του προβλήματος αλλά να προστατέψουν τα παιδιά τους.

night out

Η προσμονή για κάτι, πολλές φορές είναι καλύτερη από αυτό το κάτι. Εκτός από τις βραδυνές εξόδους την Πέμπτη. Εκεί κάπως εξισορροπούνται τα πράγματα.
This is a story, but that's why i'm here, to tell you α story,
So picture the scene
Πέμπτη βράδυ.
The turn of the day
Την επόμενη μέρα Παρασκευή, επιτέλους. Επιτέλους χαλαρώνουμε λίγο. Σαββατοκύριακο δεν βγαίνω συνήθως, γίνεται χαμός, έχει πολύ φασαρία. ΤΗΕ CITY IS CRUEL AND STICKY. Οπότε, Πέμπτη βράδυ, η αγαπημένη για έξοδο. Για ωραίες συζητήσεις, για τις καλύτερες μουσικές, για την έλλειψη του στημένου, του όχλου, του πρέπει-να-βγω-γιατί-είναι σ/κ και πρέπει-να-στολιστώ.
Φανατικά, ψηφίζω Πέμπτη βράδυ.
When all music fools come out to play
Until the drunk turn of night
So many stories to hear,
So many chicks to greet,
And beautiful faces unseen
Έτσι κάθε Πέμπτη βράδυ σχεδόν, είμαι έξω. Υπάρχουν άτομα που μόνο Πέμπτη βράδυ θα πετύχω έξω. Υπάρχουν άτομα που μόνο Πέμπτη βράδυ θα έρθουν να σου μιλήσουν, τις υπόλοιπες καθημερινές θα είναι πιο μοναχικά, τις πιο κοσμικές βραδιές, απλώς εξαφανισμένα.
Και κάπως έτσι, οι πολλές παρέες γίνονται ένα.
There are no strangers here, only friends who have not met yet.
Όσοι ξέρετε από Κοζάνη ξέρετε που είναι γραμμένο αυτό.
At the turn of the night
We all wonder and chuckle in the lights
Until every floor is soaked through
Και κάπως έτσι ξέρω ένα τουλάχιστον μέρος όπου καταργούνται η κοινωνική διστακτικότητα, η αποφυγή της αναστροφής, τα φαινόμενα βγαίνω-έξω-για-να-χαζέψω-γκόμενες/ους, για-να-πουλήσω-μούρη, κτλ.
Before this night ends,
I will mingle and find you
Μόνο Πέμπτη βράδυ.
Ξέρω δηλαδή ένα μέρος όπου ασυναίσθητα θα ακροβατήσω πάνω σε ένα σκαμπό δίπλα από το μπαρ για να καθίσω οκλαδόν και να είμαι σαν το σπίτι μου και ο διπλανός κάπως έτσι θα νιώθει και κάπως έτσι θα κάθεται.
Ένα μέρος όπου όταν μέθυσα πήγα στην τουαλέτα, έβαλα την ζακέτα μου κάτω από την μπλούζα μου επάνω στην κοιλιά μου και με έβγαλα φωτογραφίες για να δω πως θα ήμουν αν ήμουν έγκυος.
Such crazy behaviors
If we you really need to express something
But I don't know what it is I want to express ...
Or how to express it ?
Ένα μέρος όπου ρέει άφθονη η guinness.
Το μέρος όπου μου είπες φεύγοντας ένα βράδυ τελείωνε γρήγορα την μπίρα σου και έβαλες το ποτήρι κάτω από το μπουφάν σου για να εχω ένα ενθύμιο.
So much sweat and laughter
So much for electric beats
And spark when you come so sweet
Ένα μέρος όπου εθεάθη με εσένα, με τον άλλον, με τις φίλες μου και ξέρουν όλοι ότι ήμουν εκεί για το μέρος, για να περάσω καλά, φανατικά εκεί, όχι για να συνοδέψω κάποιον, όχι για να πω πως βγήκα.
Thank you for a lovely invitation
Good night it’s been charming
Και πάντα, σχεδόν πάντα, Πέμπτη βράδυ.
At the turn of the day
When words become syllables
Will you remember our dance?
I ask myself that question all the time
Αν έπρεπε να αναγκαστούμε να διαλέξουμε κάτι λίγο για να ζήσουμε, κάτι που δεν διεκδικεί μεγάλα συναισθήματα και εμπειρίες, κάτι που δεν είναι εγωιστικό, απλά κάτι παρείστικο, όλη η ζωή μου θα ήθελα να είναι μια Πέμπτη βράδυ εκεί.

in english, lyrics from Our Dance by Wax Tailor
photo: Irena Kittenclaw

confined

i am lost in the desert of your mind
art credit: http://www.explodingdog.com/