20180811

πάτος

Το είχα γράψει το '12 και δεν το δημοσίευσα. Είναι υποτίθεται μισοτελειωμένο. Το ξαναδιάβασα τυχαία μόλις τώρα και μ' έπιασαν τα κλάμματα. Κατάθλιψη is a bitch και αυτές οι μέρες είναι δύσκολες αλλά γιατρέ δεν είμαι άρρωστη. Ίσα ίσα.

----------
Διαβάζω χάρτες εξονυχιστικά, σχεδιάζω διαδρομές, εναλλακτικές διαδρομές και φτου κι απ την αρχή. Παίρνω το ανθρωπάκι του γκούγκλ και οδηγώ σε όλη τη Νότια Σουηδία, την Ισλανδία, μετά πάω βρίσκω τους δρόμους που περπάτησα φοιτήτρια ένα βράδυ μεθυσμένη δεν είμαι σίγουρη από τι και μετά τα κλείνω όλα. Και όταν τα έχω κλείσει με πιάνει πανικός.

Μια φορά παλιά που μ είχε πιάσει πολύ άγχος, κρίση πανικού, γενικευμένο άγχος ή κάτι τέτοιο, αυτό που δε μπορείς να πάρεις ανάσα, ο γιατρός μου είπε ότι είναι συσσωρευμένο άγχος που βγήκε σε ανύποπτη στιγμή.

Η συνταγή των ψυχο-γιατρών να τα κάνεις όλα κα-νο-νι-κά ποτέ δεν μ' έπεισε, εγώ ήθελα να του πω του γιατρού ότι τότε καλά ήμουν, τώρα δεν είμαι καλά αλλά εκείνη τη στιγμή είπα να τον πιστέψω γιατί αλήθεια απλά βόλευε και ήθελα ν' αποφύγω την όποια ειλικρίνεια απέναντι μου. Αλλά το "μου" το δικό μου "μου", εγώ ρε παιδί μου, είναι ανελέητο στο να μη συγχωρεί ψέματα και συνεχίζω να κουβαλάω ακόμη και τώρα το βάρος ότι μου λέω ψέματα. Όταν θέλω να ξαλαφρώσω, τότε γιατρέ, αυτό που θυμάμαι είναι όχι τι έκανα αλλά πως ένοιωθα τον εαυτό μου 'τότε' που λες ότι ήταν η περίοδος που συσσώρευσε το άγχος. Και όταν -όλο και πιο σπάνια- το καταφέρνω, είναι σα ν 'ανοίγει μια πόρτα και να μπαίνει φρέσκος αέρας και μπορώ να σκεφτώ καθαρά, ελεύθερα, χαλαρά. There goes down the drain η όποια προτροπή για κανονικοποίηση. Η οποία μου κάνει κακό.

Ξανανοίγω τους χάρτες και αναρωτιέμαι αν τελικά μου αρέσει πλέον να ταξιδεύω.
----------

Από κάποιο σημείο και μετά φοβήθηκα και δείλιασα να ζήσω όπως μου αρέσει. Σώπασα, συγκράτησα τα -σιγά τα- άγρια συναισθήματα, μετρίασα τη φαντασία, σταμάτησα να ψαχουλεύω τις ψυχές των άλλων όταν συνομιλώ μαζί τους, κάνω κουβεντούλα, έτσι, να περνάει η ώρα, ευχάριστα μην ξεράσω.

Ω, το πληρώνω ακριβά.
:/

6 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Θα θελα να γνωρίσω κάποιον που πραγματικά να ζει όπως του αρέσει και να είναι τόσο ειλικρινής και να μου πει πόσο βαρύ είναι το τίμημα. Τι, όχι;
Μπλιμ, 4:51 π.μ.,Χαλκιδικη.

trol είπε...

α ρε Μπλιμ Μπλομ, είσαι Χαλκιδική <3

στο πρώτο ή στο δεύτερο;

υγ. εμένα ρε, θα το στρώσω, γιατί τι ειμαστε αν δεν ειμαστε αυτοκαταστροφικοί

Ανώνυμος είπε...

χθες με πήγαν σ ένα καφενέ σ ένα χωριό που δεν είναι τουριστικό και είχε μεσηλικες κ υπερήλικες και μ άρεσε πολύ και δεν είχα όρεξη να μιλήσω αλλά ήμουν καλά γιατί καταφερα μετά από πολυυυ καιρό να χαλαρωσω.
Υγ: εσένα σε θαυμαζω, το στρώσεις δεν το στρώσεις και σου στελνω θετικά βαιμπς- μη χεσω- από το δεύτερο πόδι.

trol είπε...

Ειμαι σε μια ομιλία και ακούω έναν καθηγητή της καλών τεχνών να μιλάει για γλυπτική και κοντεύω να ξεράσω από την ηθικολογία στο ύφος. Έτσι, ήθελα να το γραψω εδώ. Και γύρω όλους δεν τους αντέχω.

Και επισης χαίρομαι που μΕ στελνει τα θετικά τα βάιμπς η μπλιμ μπλομ μέσα σε όλη αυτή τη μαυρίλα κάτι κάνουν. Καλά να περάσεις το υπόλοιπο, είναι αγαπημένο το δεύτερο!

娛樂城送體驗金 είπε...

成人文學
美女荷官
試玩老虎機
線上骰子
電影亞洲無碼一夜情
成人交友聊天室
免費a片
85cc成人片
華人影音視訊聊天

自拍a片直播網 είπε...

台灣博彩
免費手機鈴聲下載
正妹美女圖
漂亮荷官
080視訊聊天室
通博最新手遊
試玩輪盤
a片情報站
色情老師